تابستان 86

از همون لحظه ای که با پدر ومادرم وارد مهمونی شدیم چشمم بهش افتاد و شور و هیجانی تو دلم به پا کرد...هفته ی پیش هم توی یه مهمونی دیگه دیده بودمش...طول سالن رو طی کردیم و روی یه سری صندلی نشستیم...دوباره نگاش کردم...درست روبروی ما بود...اینبار یه چشمک بهم زد...لبخند زدم و به اطرافم نگاه کردم...کسی متوجه ما نبود...خودم رو به بی تفاوتی زدم و مشغول گوش دادن به حرفای دیگران شدم ...ولی چندلحظه ی بعد بی اختیار زیر چشمی یه نگاهی بهش انداختم...چه ظاهر زیبا و جذاب و بانفوذی داشت...دوباره چشمک زد وهیجانم رو بیشتر کرد...والدینم حواسشون به گفتگو با بقیه بود...سعی کردم از فکرش بیرون بیام...باز هم متوجه صحبت های مهمون های دیگه شدم..ولی حواسم اون طرف سالن بود...میخواستم برم پیشش ولی از پدرم و صاحبخونه خجالت میکشیدم...توی دوراهی عجیبی گرفتار شده بودم...دلم من رو به طرفش هول میداد و عقلم خجالت وآبرو رو یادآوری میکرد...مرتب بهم چشمک میزد...دیگه طاقتم تموم شده بود ...دل به دریا زدم و گفتم هرچه باداباد...بلند شدم و با لبخند به طرفش رفتم...وقتی بهش رسیدم با جرئت تموم دستم رو به طرفش دراز کردم..برش داشتم و گذاشتمش توی دهنم!!...به به ...عجب شیرینی خامه ای خوشمزه ای بود...!!!

سلام بچه های گل روزگار

راستش این پست با پست های دیگه فرق میکنه شاید خیلی بی ربط باشه اما همین جوری یه دفه به سرم زد خاطره اردویی که چند وقت پیش از طرف فدراسیون پیست اسکیت (یه چیزی تو همین مایه ها )بردنمون رو براتون بنویسم .ولی من چون دفه اولمه خاطره مینویسم زیاد وارد نبودم شما به بزرگی خودتون ببخشین اگه بد نوشتم

 جاتون خالی خیلی حال داد

حالا رسیدم به اردو

ابتدا دستا زیر چونه  چشا زل زده به مانتور   ساکت با کسی چت نکنید  الکی تو سایتا نرید ، خوب اماده ای ...

خوب رسیدم اونجا  (( اونجا کجاست ! پیدا کنید پرتقال فروش را --- بابا همون جا دیگه  اها نمیدونید خوب – همون جا که اتوبوس حرکت کرد  - هی گفتم راه دوره من سر جاده وا میساتم گوش ندادن )) که دیدم اوه چه همه جنس مخالف وای خدایا دختراش کوووووووو  

بلاخر اون وسط مسطا کیمی رو دیدم (( همون کیمیا)) بعد پر پر (( همون پریسا)) و خاهرش گل منگلی با رفیقش راستی کیمی مامانشم اورده بود (( قشون کشی کرده بود خواهرشم بود اخه))

روشنک هم بود (( اونم داییشو اورده بود)) ،سارا هم بود (( با خاهرش)) فقط من مصل بچه های خوب تنها بودم،...

سوار اتوبوس شدیم اول مارو انداختن اون ته اتوبوس که یهوو خواهر کریمی (( خدا از خواهری واسه پسرا کمش نکنه  )) اومد مارو برد صدر نشین کرد جلو اتوبوس .

من در  راه حس مهربونیم( از اون حسایی که هر 100 سال یه بار در من به وجود میاد  ) فوران زد و به برو بچ ادامس دادم (( اونم تا جایی که دستم میرسید نه عقب تر  )) اونم از این موزی ها  فکر کنید چقدر بچه مهربونیم...

کیمیا ادامسشو چسبوند به پنجره  که الهی بگم چکار بشه تو برگشت میخواستم بلند شم پیاده شم دیدم نمیتونم انگار میخ شدم به صندلی نگو ادامسی که کیمیا چسبونده بود به پنجره  ،چسبیده بود پشتم

 (( کیمی مگر دستم  بهت نرســــــــــــــــــــــه موکوشومــــــــــــــــــــــــــــــت))

صبحانه خوردیم  ، تو اتوبوس هم پسرا زدن رقصیدن  اونایی که بلد نبودن هم دست میزدن و بعضی هام سر جاشون میرقصیدن  .بعضی هام که نمیخوام اسمشونو بیارم منتظر بودن یکی صداشون کنه تا برقصن اما کسی صداشون نمیکرد. 

رسیدم رفتیم به سوی ابشار ....تو راه پریسا یه اسب پیدا کرد پرید روش خیلی ماهرانه من که فکم بریده بود عجب بشریه این موجود .. .

ماهم پیاده گز کردیم رسیدم آبشار ، کلی سعی کردم خیس نشم اما احساس میکردم تو کفشم اب ول ول میخوره . 

 تازه تو راه برگشت این سارا هی گفت من تورو باس خیس کنم انقدر گفت یهو دیدم واه سارا که کنار دستم بود نیستش نگو سر خورده بود      گفتم ببین بیخیال شو بابا   گفت نه عیبی نداره ولی خیست میکنم دوباره دیدم سارا نیست نگو دوباره افتاده بود اقا هنوز نرفتیم دوباره (( سه بار کامل شد خیالات تخت))  اقا منو میگی مردم از خنده    خدا خیرش بده دل منو شاد کرد .    

خلاصه ابشار تمام شد بعد دیگه نشتسیم تا ناهار بدن ..((داریم میرسیم به قسمت های خشمزه اردو ))

اقا از ناهارش چی بگم واقعا ممنون ایول به این اشپز ،  مرغاش که تا میزاشتی تو دهن اب میشد  بس که خشکل پخته شده بود . به ما قاشق با چنگال یه بار مصرف دادن اما نمدونم چرا وقتی میخواستم مرغو تیکه کنم حتی ، پوستشو میخواستم جدا کنم ، قاشق عینهو فنر ها کج میشد  اصلا باهام همکاری لازم رو نمیکرد ... 

نمیدونم مرغاش مشکل داشتن یا قاشق هاش کلی کلنجار رفتم که خسته شدم  گشنگیم برطرف شد رفتم قاشق خودمو اوردم  دیدم نه مرغاش عینه کش می مونه والا

نامردا اصلا تیکه نمیشدن اقا ما که سیر شدیم 

داشتم محاسبه میکردم من که قاشق و چنگال استفاده نکردم مرغ هم زیاد نخوردم ته دیگشم نخوردم (( که شب عروسیم بارون نیاد)) فکر کنم یه 2000 هزار تومنی باس برم پس بگیرم !!!

واسه وقت گذرانی ورق بازی کردیم همش ما بردیم (( حریفا قَدر)) بعد یکی از بچه ها که اسمش یادم نیست گیتار میزد آرش هم خواننده پاپ  گروه خوند واسمون ماهم تشویش کردیم تا روحیه بگیره  اونم تقویت روحیه شد و خوند و خوند تا صداش گرفت. 

بعد یه حاج آقایی واسمون اوردن تا برامون سخنرانی کنهحالا به حرفه ی ما (همون اسکیت )چه ربطی داشت دیگه خدا داندخلاصه بنده خدا شروع کرد به سخنرانی در مورد جوان و جوانی !!!ولی بچه ها انگار نه انگار که این داره حرف میزنه با هم دیگه بلوتوث شماره ردو بدل میکردنتازه از کاغذ هایی هم که واسه نظر خواهی بین بچه ها پخش شد به عنوان کاغذ که بچه ها حرف دلشونو واسه هم بنویسن استفاده شد(اینه نهایت استفاده از امکانات)خلاصه انقدر وسط حرفای بنده خدا کف زدیم که خودش نصفه تموم کرد و رفتتازه بعد رفتنش مسخره بازیها شروع شد و مربی مونم تهدید کرد که این بار آخریه که میارتمون اردو 

خوب دیگه بعدش دوباره راه افتادیم اومدیم دوباره تو راه بچه ها شروع کردن به رقصیدن این وسط شایان هم میخوند  ، اخه ضبط صداش در نمیومد ولی صدای شایان در اومد

من که ساعت 9.20 رسیدم خونه راستی توراه اولین انتنی که اومد گوشی روشنک زنگ خورد  ، زنگ خوری این گوشی روشنکه ها... .

و اینم دو تا عکس ازبچه های اردومون  عکس شماره 2  عکس شماره 1

 خوب دیگه چی بگم دیگه همین خیلی  خوش گذشت جای همه خالی

نتیجه ء اخـــــــــــــــــــــــــــلاقی:چیه همش منتظری من نتیجه گیری کنم؟یه بارم خودت به مغزت فشار بیار نترس به جایی بر نمیخوره!